بازنشر, , گوگل پلاس, پینترست,

پرینت

ارسال شده در:

ماه عسل، تاک شو موفق یا برنامه شکست خورده؟

موفقیت برنامه‌های گفتوگومحور تلویزیونی

با نزدیک شدن به پایان ماه مبارک رمضان، خاطرات و تصویر های این ماه در ذهن ما باقی خواهد ماند. قطعا یکی از مهمترین این تصویر ها، برنامه هایی است که در این مدت از رسانه ها دریافت کرده ایم. این تصویرها خوب یا بد، بخشی از خاطرات ما را تشکیل داده اند. شاید نتوانیم به راحتی از آنها بگریزیم. بنابراین بهتر است کمی وقت بگذاریم و این برنامه ها را در ذهن خودمان مرور کنیم. برنامه ای که این روز ها ذهن بسیاری از مردم را درگیر خود کرده است برنامه ماه عسل است. برنامه ای در قالب یک تاک شو (برنامه های گفتگو محور) شبیه آنچه ما در تلویزیون‌های خارجی می‌بینیم. یکی از معروف‌ترین این برنامه‌ها، برنامه اپرا وینفری با همین نام است.

چرا جامعه به چنین برنامه‌هایی نیاز دارد؟ در پاسخ به این سوال باید به نقش رسانه بپردازیم. رسانه ها در هر جامعه نقش آیینه‌ای را بازی می‌کنند که با بازتاب تصویرهای فرهنگ، هنر، اجتماع، اقتصاد به شکلی تلاش در بهبود وضعیت موجود دارد. در ویکی‌پدیا درباره برنامه های talk show چنین می‌خوانیم: به برنامه رادیویی یا تلویزیونی گفته می‌شود که در آن یک یا چند مجری و یک یا چند مهمان پیرامون موضوع خاصی به گپ‌وگفت می‌پردازند. معمولاً مهمانان دعوت‌شده دارای تجربه‌هایی در برخورد با موضوع مورد بحث هستند و نظرات غیرتخصصی و شخصی خود را بیان می‌کنند.

ساخت چنین برنامه هایی چنان که در تعریف این برنامه مشخص است با هدف انتقال تجربه، احساس و عواطف است. بنابراین خیلی طبیعی است وقتی مهمانی به برنامه‌ای این چنین دعوت می‌شود و معمولا در مورد تجربیاتِ سختِ خود صحبت می‌کند دچار بحران های عاطفی شده و با غلیان احساسات مواجه شود. یکی از معروف‌ترین این احساسات را ما در برنامه اپرا می‌بینیم. زمانی که مجری برنامه در تلاش برای شخصیت خود به گذشته ای تاریک اشاره می‌کند و از آن برای جمع آوری کمک مالی در جهت مبارزه با تجاوز در آمریکا سود می‌جوید. این برنامه ها اساسا با همین هدف ساخته می‌شوند.

آیا تاک شو ها حتما باید مناسبتی باشند؟ لزوما خیر، اتفاقا برعکس، تاک‌شو ها باید در یک زمان مشخص در طول سال پخش شوند، تا بتوانند کارکرد و محتوای خود را گسترش دهند. زمانی که زمان این برنامه را به مناسبتی خاص محدود می کنیم، مجریان و تهیه کنندگان این برنامه را تحت فشار قرار می‌دهیم که در یک بازه زمانی کوتاه محتواهای شگفت انگیزی را خلق کنند. بنابراین آنان را به سراغ نمونه های جنجال برانگیز می‌فرستیم و خود به خود برنامه را در به مرکز حساسیت تبدیل می‌کنیم. اما اگر این برنامه در کل طول سال پخش شود، سنگینی بار این اتفاق از شانه های برنامه برداشته می‌شود و برنامه با افت و خیزی آرام در طول سال به هدف خود نزدیک تر می‌شود.

فشار رسانه ای امسال بر روی برنامه ماه عسل بیشتر به دلیل وجود برنامه ای با محتوای خاص در کنار این برنامه و همچنین سوژه‌های جنجالی این برنامه بود. اما اگر بخواهیم چنین برنامه ای را بدون جوگرفتگی و شعارهای ساختگی داوری کنیم باید اقرار کنیم این برنامه همان محتوایی را دارد که از چنین برنامه ای انتظار می‌رود. این برنامه با نشان دادن قشرهای دیده نشده جامعه، فرهنگ‌های مختلف سعی در آیینه گون بودن دارد. یعنی دقیقا چیزی که از آن انتظار می‌رود. پس اگر در محتوای برنامه مشکلی وجود دارد، به جای حذف این برنامه، باید به تولید بیشتر اندیشید. تاک‌شوها می‌توانند در کل ایام سال با توجه به نیاز های هر سطح از مخاطبان خود مجریان متفاوت داشته باشند و به موضوعات مختلف بپردازند. حتی شاید مجریان زن با همدلی و همراهی احساسی مخاطبین بیشتری را جذب کنند.

این مقاله به طور کلی قصدی بر نقد برنامه ماه عسل ندارد، اما این برنامه می‌تواند سطح کیفی خود را زمانی بالاتر ببرد که برنامه هایی همچون خودش با کیفیت های متفاوتی در حال پخش باشند. از بزرگترین اشتباهات مقایسه کردن این برنامه با برنامه های کمدی و ورزشی است. هر برنامه تلویزیونی باید در جایگاه خود به نقد بررسی گذاشته شود. زیرا فاکتور های هر برنامه با برنامه ای دیگر متفاوت است و آنچه اساس یک برنامه را می‌سازد هدف و نگرش کلی آن برنامه است.

ماه عسل اگر می‌خواهد یک تاک شو موفق باشد باید بداند با جنجال‌سازی به هدف خود نخواهد رسید. مخاطبی که پای این برنامه می‌نشیند به دنبال یک هدف عمیق تر است. این فرصت در اختیار این برنامه قرار داده شده تا با استفاده از سازمان‌دهی اجتماعی قدمی در راه تغییر برخی ساختارهای اشتباه بردارد. اما استفاده از یک ساختار بد برای بیان یک اتفاق خود نه تنها کمکی به پیشرفت این اتفاق نمی‌کند که شاید حتی ماهیت آن واقعیت را نیز زیر سوال ببرد.

در نهایت جای امیدواری است اگر برنامه ای مثل ماه عسل برای تمامی ماه های سال دیده شود و با انتخاب فضایی نزدیک به واقعیت اجتماع آیینه‌ای باشد برای نمایش کجی‌ها و کاستی‌ها. شاید چنین برنامه‌ای بتواند بخشی از جامعه را به نیروهای درونی خود واقف کند و آنان را از شکل انفعالی و سرد خود خارج سازد. سازماندهی اجتماعی یک فعالیت بزرگ است که با استفاده از نیروهای مردمی اتفاقات بزرگ را رقم زده است و ما نیز می‌توانیم در کشور خودمان شاهد آن باشیم.

Review overview

Summary

اگر بخواهیم چنین برنامه ای را بدون جوگرفتگی و شعارهای ساختگی داوری کنیم باید اقرار کنیم این برنامه همان محتوایی را دارد که از چنین برنامه ای انتظار می‌رود. این برنامه با نشان دادن قشرهای دیده نشده جامعه، فرهنگ‌های مختلف سعی در آیینه گون بودن دارد. یعنی دقیقا چیزی که از آن انتظار می‌رود.

Ratings in depth

  • برنامه تلویزیونی ماه عسل
9.1 10 Very good

One Ping

  1. بازتاب:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *